Spannend! Een hele nieuwe wedstrijd! Na jaren wennen aan de wondere woudlopers wereld was het vandaag tijd voor iets nieuws: de K.N.O.R., oftewel de Knotsgekke Oriëntatie Run. Het stokje is overgedragen aan een nieuwe club – wat gaan we meemaken?

Voor de tweede maal doe ik de WOR/KNOR samen met Seger, mijn zoon. Geweldig leuk om samen zo’n dag buiten te spelen. Hij heeft laatst de Halve marathon in Eindhoven gelopen. Maar dit is wel wat verder en langer.

Dat het niet niks met de WOR te maken heeft is wel duidelijk. De week tevoren rolt er, net als bij de WOR, een raadselachtig filmpje in de mailbox. Waarvan direct duidelijk is dat het aanwijzingen voor de run bevat. Maar ja, welke? We noteren alles wat we zien, tot aan de de kleuren van de getoonde auto’tjes en de tijd dat het stoplicht op rood staat, elk detail. Het thema is Route 66 en Cars, zoveel is duidelijk. Maar wat nou een echte aanwijzing is en wat een red herring? Dat weet je pas achteraf. Typisch WOR. Alleen: hoe ver gaan ze dit keer?

Het zelfde geldt voor de opdrachten en instinkers onderweg. Zoals opperwoudloper Ferdy me in het verleden vaak heeft gewaarschuwd: “Je zoekt overal te veel achter.” Maar uitgerekend daar waar ik niets vermoedde, daar staken nou net de addertjes onder het gras.

Te veel informatie? Niets staat er voor niets, dus dat betekent meestal dat er iets in schuilt. Zo hadden we zelf bij onze N8-run eens vier CP kaartjes binnen 10 meter rond een kleine splitsing gehangen, aan een berk, een eik, een spar en nog een boom. De hint “berk” in plaats van boom zei -dachten we- genoeg, maar alle varianten werden genoteerd door de deelnemers. Staat er “kuil” en hangt het kaartje aan een boom naast een heuvel? Dan kan je het maar beter niet noteren. Tenzij iemand bij het ophangen vond dat de kuil wel heel moeilijk te vinden was en het kaartje in het zicht hing, zodat men het niet zou missen. Misschien is het dan toch het juiste, en is het gewoon makkelijk gemaakt. Of is het een vals CP dat strafpunten oplevert? Dat soort dilemma’s. Meer van dat, tijdens de KNOR. Zie later in dit verhaal.

Fantastisch is in elk geval de uitwerking van het thema. CP’s zijn gegroepeerd in telkens een mini-verhaal. En de taken passen daar naadloos in. Je zou haast denken dat de opdrachten niet bij de omgeving zijn bedacht maar andersom. Allerhande leukigheden in het bos, grappige vormen in hoogtelijnen, loopgraven in abstracte patronen, verlaten voertuigen, open vlaktes, ze hebben een toepasselijke bestemming gekregen in het verhaal. Prachtig! En er zijn bovendien een aantal erg originele vondsten wat betreft opdrachten.

We hebben niet alles kunnen vinden, behalve dat we een aantal CP’s ook moesten overslaan omwille van de tijd. Ik loop al een tijd met een hardnekkige peesplaatontsteking, en met ‘lopen’ bedoel ik dan ‘stappen’, niet ‘rennen’. Dus na al een maand of 4 niet hardlopen wordt het vandaag wandelen. Wel in een stevig tempo, maar dat is niet genoeg om de hele route binnen de tijd te doen. Hoeveel wel? Dat zullen we wel zien. Tot aan de 2e kaartwissel proberen we elk punt mee te pakken, daarna zullen we wel zien wat we moeten laten liggen. Alleen blijkt dan dat de tweede 50 CP’s wat dichter op elkaar liggen, en dat het dus kilometer-wise voordeliger was om wat in het eerste deel te skippen.

Maar nu even geen tijd voor beschouwend geneuzel: het startschot klinkt. De enveloppen mogen open, de verrassingen ontvouwen zich. De eerste 5 CP’s zijn door het vroegere Woudlopersteam verzorgd. Een puzzeltje (CP1) eerst om de meute te spreiden, wat toch al gebeurt want een aantal gaat meteen op pad, en een aantal bekijkt eerst de kaarten en het roadbook om een plan te maken.

Voor CP2 heeft iedereen (nou ja, er zijn 3 verschillende kleuren teams) een andere route. Die uiteindelijk het zelfde rondje over een veld is, maar met een ander vertrekpunt. Met 6 peilingen naar borden met Amerikaanse presidenten kruisen we over het veld, telkens een cijfer noterend. Maar er zijn een paar moeilijkheden. Eentje is dat één van de borden 15 meter voorbij een hek staat, en je er dus niet kan komen. Je moet er even aan denken dat de peiling vanáf dat punt dus met diezelfde 15 meter ingekort moet worden. Dat hebben we wel door. Een andere peiling start bij een grote ijzeren lichtmast. Kennelijk verstoort het magnetisch veld de kompasnaald waardoor we bij een verkeerd punt uitkomen. Dat hebben we dus niet in de gaten, waardoor het eindresultaat fout is. Het leek zo makkelijk, dit CP, maar we hadden het net zo goed kunnen overslaan, want ons eindantwoord is fout, en dat kostte ruim 10 minuten.

Een bijkomstigheid is dat we tot aan CP7 aan elkaar geketend zijn met een soort handboeien. Was dat niet ook bij de WOR 2020? Loopt op het veld nog wel OK, maar rennen door het bos tussen bomen door is niet makkelijk zo. Wat een geluk dat we vandaag wandelen en niet hollen…

Dan een traject pijlen volgen van “Route 66” met daarop aangegeven de afstanden naar de volgende pijl. Ééntje hangt ondersteboven, althans, er staat “99” op, en hij wijst naar links maar de afstand staat dan weer wel rechtop genoteerd. Moeten we deze pijl nou wel of niet volgen? Als het 99 en dus niet 66 is moeten we hem negeren en rechtdoor lopen. Maar de afstand was wel ongeveer goed. Hangt hij gedraaid, dan moeten we rechtsaf slaan. Maar gek dat de afstand dan ondersteboven stond. Laten we maar de meeste andere teams volgen, rechtsaf. Blijkt goed.

Weer een stukje dat per team verschillend is: 3 CP’s op een O-kaart, bij elke een bord met een moeder-wolf in het bos met vanaf daar drie peilingen naar de welpen. Getallen noteren en optellen. 3 CP’s te verdienen. Ook deze was snel verdiend en goed te doen. Waarna de eerste kaartwissel volgt. Nu een flink gevulde envelop met een overvloed aan materiaal. Hoeveel zullen we moeten overslaan?

Het is wel druk. Ook al stappen we, we zitten nog midden in de wedstrijd. Er volgt een makkelijk CP aan een boom. Maar raar dat er ook teams vanaf de andere kant naar hier komen lopen. Daarom is het zo druk? Het lijkt té makkelijk. We noteren het nummer en gaan door naar de volgende. Dan blijkt waarom het bij de vorige zo druk was. Hier hangt namelijk de aanwijzing dat we het het aantal hoofdletters op het vorige kaartje moeten noteren. Geen idee. Dus net als de meeste andere teams gaan we ook terug. Maar niet voordat we een vrolijk huppelend varken naast een persoon met een Trumpmasker te hebben bekeken, de eerste met een nuttige aanwijzing over een later CP, de tweede met een aanwijzing die vermoedelijk gelogen is. Maar daarmee niet minder nuttig.

Dan volgt een soort Cluedo spel: een stuk of 14 cirkels op de kaart geven even zoveel kaartjes in het terrein aan -niet al te moeilijk te vinden- waarop auto’s, gereedschappen, en silhouetten van (verenigde) staten. Je moet ze allemaal af om te weten welke van de 17 objecten op een van onze briefjes niet voorkomen. Dat zijn de dader, het moordwapen, en de locatie in dit spel. Hiermee vallen 4 CP’s te verdienen: de eerste drie met de antwoorden van het spel, en de vierde door deze antwoorden om te zetten in een peiling van CP9 naar CP13.

Nou ja, in het roadbook staat ook de peiling om van CP13 naar CP14 te komen, maar CP14 is ook wel te vinden want aangegeven op de daaropvolgende kaart. Dus je kan ook naar CP14 gaan en zo een peiling terug naar CP13 maken, zonder Cluedo. Achteraf, maar toen wisten we nog niet hoe de verdeling van punten, afstand en tijd zou zijn, hadden we het beste heel Cluedo over kunnen slaan, want dat kostte relatief veel tijd voor 3 CP’s. Maar het is wel weer leuk en origineel, en hebben we last van fomo.

Dus staan we een tijdje later, op de manier zoals het bedoeld was, te zoeken naar CP13. “Stronk” staat er in het roadbook. Wel een CP aan een dun boompje op 2 meter boven de grond. Dat zal dan wel vals zijn. Verderop nog een boom met een kaartje, de afstand klopt beter. Ook vals, want we vinden geen op een stronk met een kaartje. Ik ben benieuwd of we nu wel of niet goed zitten. We noteren maar niets, want deze bomen zijn zeker geen stronk. En de peiling naar CP14 klopt ook (min of meer), dus we zaten goed. Vreemd.

Vanuit CP14 volgen we achtereenvolgens drie greppels, geflankeerd door kaartjes met indianengezichten met versiering. En een aanwijzing. We verdelen de opdracht, Seger telt de rode strepen links, ik de groene rechts.

Tot zo ver is het wel eenduidig. Of is het niet zo makkelijk? De gezichten hangen naar ons toe. Wat is dan links en wat is rechts? Er staat nergens expliciet welke kant we op moeten lopen, alleen welke greppel het om gaat. Dan is “links” toch onze rechter kant, vanuit de indianen gezien? Of is dat juist niet wat bedoeld wordt met “laat je niet intimideren door de strenge blikken”? Of zijn sommige blikken strenger dan andere en tellen die niet mee? De opdracht is vast niet moeilijk, we denken gewoon te moeilijk. Zoals gewoonlijk.

Tot de derde greppel: “gele + paarse – bruine bolletjes tellen”. Er staan geen bruine bolletjes op de kaartjes. Of zijn de indianengezichten zelf de “bruine bolletjes”? Maar het zijn toch “roodhuiden”? Later, achteraf, horen we dat het natuurlijk de bruine bolletjes op de IOF kaart zijn, het symbool voor een greppel. Niet aan gedacht.

Het lijkt weer even makkelijk te worden. Gewoon CP’s op de kaart. Nou ja, ze staan er niet, er zijn vlekken, en we moeten vinden wat onder de vlek overeenkomt met de omschrijving in het roadbook. Even twijfel of met “zuidwestelijk uiteinde geul” de binnenbocht of juist de buitenbocht wordt bedoeld. Bij onze N8-run hadden we met zo’n omschrijving ook verwarring proberen te zaaien. Maar bij CP19 weten we het echt even niet. Die moet tussen de 2 meest zuidelijke bomen hangen. Maar dat is een groepje van twee 4-stammige boompjes. En het enige CP kaartje hangt tussen deze twee bomen, en een noordelijker boom. Dat klopt toch niet? We beginnen inmiddels te twijfelen of alles wel exact hangt zoals aangegeven. Maar bij sommige van de vorige punten moesten we wel exact zijn, want er hingen ook valse CP’s. Wanneer is het nu wel en wanneer niet goed? Een gevoel van onbehagen.

Erg leuk is dat hier een silhouet van een eekhoorn (helaas platgereden in de storyline van de KNOR) te zien is in hoogtelijnen (post 7 bij de Regionale Staleyckerheide in 2017). Op herkenbaren punten (oor, start, achterpoot) hangt een CP, en we zien ook meerdere valse. Dit is goed te doen. En leuk. Veel punten in korte tijd. Gelukkig maar, want we zijn nu op een kwart van het aantal CP’s, en we zijn toch al bijna op een derde qua tijd.

Maar de punten hier na gaan snel, sneller dan de vorige. Een fotospeurtocht, met 10 CP’s. Het maakt niet uit of je rent of stapt, de teams om ons heen blijven dezelfde, gaan net zo snel. Ik denk dat we stappend efficiënter zijn en tevoren al zien aankomen wat er moet gebeuren. En alweer onderweg het CP noteren. Hier kosten de CP’s 2 minuten per stuk, bij de Cluedo punten bijna 10.

Met veel teams tegelijk komen we bij de memorisatieopdracht aan. Nou ja, je kan gewoon een schetsje maken van de kaart, met daarop alles wat relevant is. Dat vormt niet zo’n uitdaging. Maar de 2e helft van de opdracht hier is briljant: neem wat verf mee die op elk van de 3 punten te vinden is (vul de meegeleverde plastic bakjes), om daarna een kleurplaat van een stoplicht realistisch in te kleuren. En dat betekent dat je niet rood-geel-blauw moet schilderen, maar mengen om groen en oranje te maken. Superleuk bedacht.

Ook hing hier nog een “eenvoudig” CP, maar de aanwijzing in het roadbook was wel essentieel: VRNL: de volgorden van kijken door holle delen van een betonnen tafel. En dan is 4+2-3 ineens 5. Misschien dat we bij een nerdy editie van de N8 run een keer de hint RPN gebruiken?

Volgende opdracht: een gedraaide kaart van een bosperceel met hei, maar wat is noord? En de opdracht is de noordelijkste, oostelijkste, westelijkste, enz, punt van de sheriff ster te vinden en daar het CP te noteren. Het gaat even fout als we niet direct zien dat de kaart niet alleen op z’n kop staat, maar dat het perceel ook nog een klein beetje scheef ligt ten opzichte van het noorden; maar dat kunnen we wel corrigeren. Wat we niet lezen (op de kaart) is dat we de dinky-toy, die alle teams bij de start moesten inleveren, hier in het midden van het veld uit een kist kunnen vissen en meenemen voor extra punten. Helemaal overheen gekeken. Dat kost ons de bonus. En het had niet veel tijd extra gekost.

We zijn bijna bij de 2e kaartenwissel, nog één serie opdrachten. Telkens een CP op de kaart, niet moeilijk, met vanaf daar een peiling. Wat wel lastig is is dat de peiling steeds uitkomt bij een stuk of 3 CP kaartjes, vlak bij elkaar. Haast onmogelijk om de juiste te bepalen met kompaskoers lopen en passen tellen. En intekenen op de kaart lijkt ook niet goed te werken. Vreemd. Maar er hangt steeds een plaatje bij de oorsprong, waarvan het ontbrekende deel bij het CP hangt. Het juiste. En bij de andere 2 punten een minder plausibel ‘ontbrekend deel’. Of we ze allemaal goed hebben weet ik niet, want zo eenduidig was het nu ook weer niet.

Maar we zijn er: op de helft. Met twijfel, want CP50, vlakbij de kaartwissel, ligt op een heuvel, en we lezen ‘kuil’. Tot twee keer toe. Hier ligt het aan ons zelf, want in het roadbook stond ‘hoopje op heuvel’, en dat klopt. Maar omdat we eerder tevergeefs naar een stronk zochten, wat bijvoorbeeld een boom bleek, gaan we er van uit dat het nu ook wel niet zal kloppen.

De kaartwissel is een beetje teleurstellend. We horen dat we onderweg het auto’tje hebben gemist, en dat we ook ergens een bonus-kaartje hadden kunnen vinden. Was dat het vogelhuisje bij CP14 dat we aanzagen voor een geocache? En het lukt ook al niet om alle 4 de ballonnen te raken met 6 dartpijltjes. Dus gaan we met min of meer lege handen weer weg. Nou ja, we hebben een pak kaarten gekregen, en dat is ook 50 CP’s waard. Tenminste, als we die allemaal vinden.

Een snelle blik op de kaarten suggereert dat de CP’s niet te ver uit elkaar liggen. Misschien dat 2 uur genoeg is om een flink aantal af te gaan. Maar ja, we lopen in eerste instantie weg van de start, niet in de richting terug. Is dat verstandig, of moeten we meteen de eerste paar CP’s links laten liggen? Een tweede blik, en dan zien we dat de clusters van punten dan weer ver uit elkaar liggen. Dus lijkt het beter om gewoon een hele groep over te slaan, als we daarmee veel kilometers besparen. Nog maar 2 uur tot de deadline. Of 3 uur, als we wat strafpunten pakken. We besluiten toch maar in eerste instantie het roadbook te volgen, en alles af te gaan. Want vanaf de kaartwissel hier begint meteen een oriëntatiestuk, dus dat ik leuk en daar zijn we goed in.

Behalve dat we direct vereerd lopen, een andere greppel dan die die bedoeld is. Zelfde richting, maar geen CP kaartjes. Kost een paar minuten om ons te herpakken. Daarna gaat het vloeiend. Ik herinner me deze loopgraven (de “Grand Canyon” in het verhaal van vandaag) nog van een oriëntatieloop jaren terug vanuit Kamp Beverlo.

Ook toen kwamen we langs een paar verroeste tanks. Dat zijn nu CP’s. Behalve dat we bij 2 er van de kaartjes niet zien zitten. De regel is ‘max 5 minuten zoeken’. Ook als is het een heerlijk weertje met een aangenaam zonnetje. De laagstaande zon maakt het zoeken trouwens niet makkelijker.

Ook de volgende sectie, CP62-67, willen we niet overslaan. Veel te leuk. Op de kaart staat een oranje man afgebeeld, dus alles is gelogen. En dat betekent dat het CP aan de oostkant van de westelijke kuil er wel hangt, maar de valse variant is van het kaartje aan de westkant van de oostelijke heuvel. Enzovoort. Als we constateren dat we nog 1 uur de tijd hebben, besluiten we een tweetal -verste- punten over te slaan. Dit is tevens hemelsbreed het allerverste punt vanaf de start. Vanaf nu alleen nog maar punten die op onze route naar de thuisbasis liggen.

CP69-74 bestaan uit een soort fotospeurtocht. De meeste makkelijk te spotten. Wat we vinden is mooi meegenomen, maar we gaan niet meer tot het uiterste om alles te zoeken. Wel vier keer de 57 betonnen Legioblokken geteld die hier in een kring liggen, voordat we ten minste 2 keer het zelfde aantal vinden.

Nog zo’n tel-dingetje bij CP75. Moe zijn we. We hebben net de puzzel voor CP76+ opgelost. Een punt tussendoor, wat is dat nou weer? Er staat ‘wildrooster’. Dat staat ook op een bord, waarop een CP kaartje met “13” hangt. Duidelijk. Ware het niet dat onder het wildrooster een plas water staat waarin 20 badeendjes drijven. Wel 12 man staan met een soort hengels, stokken met een haakje er aan, de eendjes een voor eend er uit te hengelen. Ik steek mijn hand door het rooster en pak ze er zo uit. Onderop staan letters. Een T. En een F. Een A, een W, en een L??? Nikst nuttigs. Zijn we blind? Natuurlijk staat er wel wat! Deze dingen ligger er niet voor niks. We vinden het al leuk genoeg dat je we ze zo kunnen pakken, noteren 13 (en niet TWAALF), en lopen door. Toch de vermoeidheid…

In een envelopje zitten papieren puzzelstukjes. Ze vormen een kaart, met daarop twee kunstig gegraven greppels, waar we even later langs komen. De CP’s staan ook op de puzzel aangegeven. Niet moeilijk. Wel opmerkelijk wat deze greppelbochten hier doen midden in het bos. De uitdaging is dat één puzzelstukje niet past. Pas bij het terugsteken in de envelop zien we achterop ééntje weer dat oranje hoofd. Dat is de vreemde eend in de bijt, die hoort er niet bij. Waarom zagen we dat niet meteen?

Goed en wel op de terugweg. Het is 16:00, de straftijd is ingegaan. Elke minuut die we later komen kost er 3 bij de eindscore. Maar elk CP dat we terloops vinden levert er 30 op. Dus als we minder dan 10 minuten over een CP doen is dat de moeite waard. En met 100 CP’s in 6 uur, zijn dat er nog een stuk of 16, elke 4 minuten eentje.

De serie CP83-85 ziet er moeilijk uit, maar dat valt wel mee. De opdrachten zijn helder. Alleen is het nogal lastig om langs de loop van het kanon te kijken, op welke van drie reusachtige heliumballonnen gericht is. Omdat je niet langs de loop kan kijken, en omdat de ballonnen vlak bij elkaar hagen. Achteraf hadden we clinometer van het peilkompas kunnen gebruiken: eerst met de loop, en dan er naast met de ballonnen.

CP86-92 staan op een luchtfoto. Mooi, een makkelijke opdracht, zo op het eind. We skippen 2 CP’s. Gelukkig maar zijn we niet langs 88 gelopen. Om daar dan te ontdekken dat een blij varken aan het begin van de route het antwoord al gegeven heeft. Dus eigenlijk hebben we dat punt helemaal niet overgeslagen…

CP92-98 staan op een corridor kaart. Het meeste ontbrekende kunnen we wel invullen, en aan elkaar lopen, alleen 95 lukt zo gauw niet. Langer zoeken is het niet waard, dus door naar de volgende.

Van de laatste CP’s is 100 zeker het vermelden waard. De aanwijzing is “postbus 66”. Boven de postbus op start-finish hangt een CP kaartje met 66 er op. Maar er onder staat huisnummer 58 (of zo). Kan niet kloppen. Seger vindt even verderop bij huisnummer 66 in de tuin ook een CP kaartje. Dat moet hem zijn. We hebben in elk geval één vraag goed vandaag.

Tijdens het eten en wachten tot de winnaars bekend worden gemaakt, horen we alvast een van een aantal CP’s wat nou wél het juiste antwoord was. En dat bijvoorbeeld het aantal Legosteentjes in het voor-filmpje -waarvan we denken dat dát er juist níét toe zal doen- precies het aantal betonnen Legioblokken was van CP75. Geen toeval dus. En dat de blauwe auto uit het filmpje (achter de trailes) inderdaad de schuldige was in het Cluedo spel. Maar ja, hoe moet je daar op vertrouwen, als dit in het filmpje in Texas plaats vond, terwijl de juiste uitkomst Illinois was. En het Cluedo spel zelf werd weer in Kansas getoond. Oftewel: sommige informatie was juist, andere niet, en dus kan je daar niets mee.

Ik ben heel benieuwd wat we allemaal goed of fout hadden, maar momenteel is de uitslag nog niet bekend gemaakt. Dus dat blijft vooralsnog gissen. Wat ik wel weet is wat ik leuk vond.

• Het thema is tot in de puntjes uitgewerkt. Alles heeft een verhaal. Heel knap.
• Er zitten geniale en originele opdrachten in. Het mengen van de verf. De waarheden van Donald. Het Cluedo spel. De bolletjes van het greppel symbool: hoe kom je er op? De eekhoorn-hoogtelijn. De opdracht met de billboards. De eendjes onder het wildrooster. Echt heel verrassend en vermakelijk.
• Natuurlijk zijn er ook weer leuke instinkers. Vast niet allemaal gespot, zodra de uitslag binnen is zullen we ze allemaal kennen.
• De leukste plekjes in het terrein zijn allemaal gebruikt: de loopgraven, de oude tanks, de platgereden eekhoorn.

Ik heb wel een paar opmerkingen.

• De aangegeven schaal van de kaarten week nogal af van de werkelijkheid. En niet zo’n beetje ook. 1:4000 bleek 1:3100. Soms is dat niet erg, maar bij de Billboards opdrachten klopte de ingetekende punten voor geen meter omdat 1:5000 achteraf 1:5500 bleek te zijn. Juist bij die punten waar in het veld 3 kaartjes vlak bij elkaar hingen.
• Dat het metaal voor een afwijking van het kompas zorgt, is niet iets waar je op rekent; ja, terug-peilen kan, maar wie doet dat nu bij elk punt?
• De verdeling van de punten over tijd was moeilijk in te schatten. Sommige opdrachten bleken relatief veel meer tijd te kosten (Cluedo, 10 minuten per CP) dan andere. En je weet niet wat etappe 2 gaat brengen, dus dat is een gok.
• Het ligt vast aan ons, maar sommige aanwijzingen leken niet zo accuraat. En dan weet je niet waar het aan ligt, of dat dan een vals CP kaartje is.
• Waar is de Ezelspost gebleven? Ah, natuurlijk. “knor” klinkt bij een ander dier.

Maar wat was het weer fantastisch leuk! De nieuwe knOrganisatie is met vlag en wimpel geslaagd en de WOR heeft een waardige opvolger gekregen. De traditie van het oriëntatie-hoogtepunt van het jaar is zeker behouden. Ik kijk nu alweer uit naar 2027.

	tijd	afstand	# CP’s	minuten/CP	meter/CP	minuten/km
chaos	00:13:37	592	1	13.6	592	23.0
pijltjes route	00:11:00	992	1	11.0	992	11.1
wolven	00:13:10	859	3	4.4	286	15.3
intekenen etappe 1	00:05:28	75
big trump	00:13:44	1100	3	4.6	367	12.5
cluedo	00:29:45	2200	3	9.9	733	13.5
zoeken CP14	00:10:55	818	1	10.9	818	13.3
indianen	00:15:09	768	4	3.8	192	19.7
bloedspoor 1	00:18:40	948	2	9.3	474	19.7
eekhoorn	00:07:22	453	5	1.5	91	16.3
bloedspoor 2	00:12:18	890	3	4.1	297	13.8
fotoroute	00:18:48	1300	9	2.1	144	14.5
memo en verf	00:28:22	1900	4	7.1	475	14.9
naar ster	00:07:09	632				11.3
sheriff ster	00:14:39	793	4	3.7	198	18.5
etappe 1 midden	00:09:26	812	1	9.4	812	11.6
billboards	00:18:36	1100	4	4.7	275	16.9
naar kaartwissel	00:08:54	749				11.9
kaartwissel	00:15:25	391
grand canyon	00:16:11	1200	7	2.3	171	13.5
tanks	00:10:41	441	4	2.7	110	24.2
hoogtelijnen	00:13:23	877	4	3.3	219	15.3
fotopuzzel	00:10:27	652	5	2.1	130	16.0
aliens	00:18:03	390	5	3.6	78	46.3
etappe 2 midden	00:16:55	2025	3	5.6	675	8.4
projectors	00:09:14	592	3	3.1	197	15.6
luchtfoto	00:13:20	1600	4	3.3	400	8.3
route 66	00:20:07	1700	6	3.4	283	11.8
laatste stuk	00:16:20	1500	2	8.2	750	10.9